Hé! Hé!
Daar is hij!
Waar gaat hij heen?
Klootzak!
Stop!
U komt hier niet weg, meneer!
Tijd om uw schuld te voldoen.
Hé!
Hoorde je wat ik speelde, Lane?
Ik dacht dat het onbeleefd zou zijn als ik zou luisteren, meneer.
Het spijt me voor jou.
Ik speel niet accuraat... iedereen kan accuraat spelen...
maar ik speel met mooie expressie.
Ja, meneer.
Rekeningen, rekeningen... ik krijg alleen maar rekeningen.
En dan is er nog de zaak...
van mijn onbetaalde loon, meneer.
En alweer zijn het de verkwistende gewoontes van mijn broer Ernest...
die mij van mijn plichten hier weghalen.
Ja, meneer.
Het is een vreselijke last, maar er is niets aan te doen.
Ik kom maandag middag terug.
Ja, meneer.
Let in het bijzonder op, als u wilt, Miss Prism...
op haar Duitse grammatica.
Ja, Mr Worthing.
U heeft niet toevallig mijn sigarettendoosje gevonden...
of wel, Merriman?
We zijn nog aan het zoeken, meneer.
Loop door.
Hé!
Excuseer me.
Ernest!
Algy! - Hoe is het met je Ernest?
Wat brengt jou naar de stad? - Plezier, plezier.
Wat anders zou iemand ergens moeten brengen?
Waar heb je gezeten sinds afgelopen donderdag?
In het land.
Je bent altijd in het land. Wat doe je daar in godsnaam?
Wanneer iemand in de stad is, vermaakt men zichzelf.
Als men in het land is, vermaakt men andere mensen.
Het is buitengewoon saai.
Wie zijn de mensen die je vermaakt? - Buren, buren.
Aardige buren in jouw deel van Shropshire?
Volmaakt vervelend. Spreek nooit met iemand.
Je zal ze wel vreselijk vermaken.
Trouwens, Shropshire is jouw land, is het niet?
Wat? - Shropshire.
Shropshire?
Ja natuurlijk.
Zeg, beste jongen.
Heb je plannen... voor de thee morgen?
Want jij weet wel...
dat tante Augusta... morgen op de thee komt.
Tante Augusta? - Ja tante Augusta...
En Gwendolen.
Wat ben ik daar blij mee.
Misschien kom ik nog even langs.
Ja dat is prima, maar ik denk niet dat tante Augusta...
het leuk vind dat je komt..
Waarom zeg je dat?
Beste kerel, zoals jij met Gwendolen flirt...
is zeer beschamend.
Het is bijna net zo erg zoals Gwendolen met jou flirt.
Ik ben verliefd op Gwendolen.
En ik ben apart naar de stad gekomen om haar ten huwelijk te vragen.
Ik dacht dat je voor je plezier kwam.
Ik noem dat werk.
Je bent niet echt romantisch.
Ik snap niet wat er romantisch is aan een huwelijksaanzoek.
Waarom een aangenomen kan worden. Eentje over het algemeen wel, denk ik.
En dan is de spanning eraf.
Nee de essentie van romantiek is onzeker.
Vijfentwintig per speler.
In ieder geval, ik zie niet in...
dat jij en Gwendolen gaan trouwen.
Waarom zeg je dat?
In de eerste plaats, geef ik geen toestemming.
Jouw toestemming?
Beste kerel, Gwendolen is mijn nicht...
en voor ik je toestemming geef om met haar te trouwen...
moet je eerst maar eens uitleggen hoe het zit met die Cecily.
Cecily?
Wat bedoel je in hemelsnaam?
Ik ken geen Cecily.
Bedoel je dat je mijn sigaretten doos al die tijd al had?
Had het me maar laten weten.
Ik heb wanhopig brieven aan Scotland Yard geschreven.
Ik stond al op het punt een grote beloning uit te loven.
Deed je dat maar.
Ik ben behoorlijk platzak.
Maakt niet uit,
het ding is toch niet van jou.
Natuurlijk wel.
Je hebt me er al zo vaak mee gezien.
Niet volgens de inscriptie.
Je hebt helemaal het recht niet...
om te lezen wat erin staat.
Het is heel onbeleefd...
om een persoonlijke sigarettendoos te lezen.
Klopt, maar het is jouw sigarettendoos niet.
Deze doos is een cadeau van iemand...
met de naam Cecily, en jij zei...
dat je niemand kende die zo heet.
Als je het dan wilt weten, Cecily is mijn tante.
Je tante?
Ja. Een charmante oude dame.
Woont in Tunbridge Wells. Geef het gewoon terug, Algy.
Ja, maar waarom noemt jouw tante je dan oom?
'Van kleine Cecily, met veel liefs...
voor haar oom Jack'.
Ik geef toe dat iemand best een kleine tante kan zijn,
maar waarom een tante, hoe klein ook...
haar neef 'oom' zou noemen...
is mij een raadsel.
Trouwens, je noemt helemaal niet Jack, je noemt Ernest.
Niet Ernest, het is Jack.
Je hebt mij altijd gezegd dat het Ernest is.
Zo heb ik je ook aan iedereen voorgesteld.
Het slaat nergens op als je zegt dat je niet Ernest noemt.
Het staat zelfs op je visitekaartjes.
'Mr Ernest Worthing, B4, The Albany'.
Tja, in de stad heet ik Ernest en op het platteland Jack,
en die sigarettendoos heb ik op het platteland gekregen.
Daarom heb ik altijd voorgewend dat ik een jonger broertje heb.
Die Ernest heet. En kleine Cecily?
Mijn voogdijkind, Miss Cecily Cardew.
Waar ligt dat plaatsje trouwens?
Dat gaat je niets aan, fijne vent.
Je wordt er toch niet uitgenodigd.
Maar ik kan je wel zeggen dat die plaats niet in Shropshire ligt.
Dat vermoedde ik al, beste kerel...
net zoals ik vermoedde dat jij een valse namen-gebruiker bent.
Ja, je bent één van de meest geslepen...
valse namen-gebruikers die ik ken.
Ik zie je om vijf uur.
Moncrieff.
Een momentje, sir.
'Valse namen-gebruiker'?
Cecily, je Duitse grammatica ligt op de tafel.
Pray, sla open op pagina vijftien.
We herhalen de les van gisteren.
Maar ik hou niet zo van Duits.
Het is helemaal geen belangrijke taal.
Ik weet best dat ik wat...
simpel overkom na mijn Duitse les.
Kind, je weet hoe belangrijk je voogd het vindt...
dat je je zoveel mogelijk verbeterd.
Oom Jack is ook zo serieus.
Soms is 'ie zo serieus dat het niet normaal meer is.
Cecily, je verbaast me.
Mr Worthing heeft veel meegemaakt.
Je weet toch hoe bezorgd hij voortdurend was...
over die jonge pechvogel, zijn broer.
Ik wou dat oom Jack die pechvogel, zijn broer....
eens uitnodigde om hier langs te komen.
We zouden een goede invloed op hem kunnen hebben, Miss Prism.
Ik weet niet of ik dat zou willen.
Ik geloof niet zo in die moderne ideeën dat je...
slechte mensen van het ene moment op het andere...
in goede mensen kunt veranderen.
Cecily?
Aan het werk, kind.
Hij, zij, het looft.
'Bunburyist'?
Wat bedoel je in hemelsnaam met een Bunburyist?
Jij hebt heel handig een jongere broer uitgevonden...
met de naam Ernest, zodat jij...
net zo vaak naar de stad kan komen als je wil.
Ik heb...
een onschatbare, permanent gebrekkige Bunbury uitgevonden...
zodat ik net zo vaak...
naar het platteland kan als ik wil.
Als het niet zo uitzonderlijk slecht zou gaan met Bunbury...
bijvoorbeeld, dan zat ik hier nu niet met jou te eten...
in het Savoy, want dan had ik al een week een afspraak...
met tante Augusta.
Ik heb je helemaal niet gevraagd om vanavond met mij te gaan eten.
Ik weet het. Jij bent erg onzorgvuldig...
als het gaat om uitnodigingen.
Blijf van die komkommer-sandwiches af.
Die zijn besteld voor tante Augusta.
Je bent ze al de hele tijd aan het eten.
Dat is wat anders.
Ze is mijn tante.
Dat zal haar zijn.
Alleen familie of schuldeisers...
melden zich zo luidruchtig.
Als ik nu tien minuten van haar af kan komen...
zodat jij de gelegenheid hebt...
om Gwendolen een aanzoek te doen,
mag ik dan vanavond met jou in het Savoy dineren?
Lady Bracknell en Miss Fairfax.
Goedemidag, beste Algy.
Ik hoop dat je je een beetje gedraagt.
Ik voel me heel goed, tante Augusta.
Dat is niet precies wat ik bedoel.
Sterker, die twee dingen gaan zelden samen.
Lady Bracknell, ik...
Wat ben jij slim.
Ik ben altijd slim. Ik niet dan, Mr Worthing?
Je bent redelijk perfecet, Miss Fairfax.
Ik hoop niet dat ik dat ben.
Dan zou er geen plaats meer zijn voor ontwikkeling...
en ik probeer in zoveel mogelijk richtingen te ontwikkelen.
Het spijt me als we een beetje laat zijn, Algy.
Ik was genoodzaakt om Lady Harbury te bellen.
Ik ben er niet meer geweest sinds haar man's dood.
Ik heb nooit een vrouw zo veranderd gezien.
Ze lijkt zo'n twintig jaar jonger.
En nu wil ik een kopje thee en één van die...
lekkere komkommer sandwiches die je me hebt beloofd.
Natuurlijk, tante Augusta.
Wil je niet hier gaan zitten, Gwendolen?
Dank je mama, ik zit hier prima.
Hemeltje, Lane, waarom zijn er geen komkommer sandwiches?
Er waren geen komkommers te krijgen op de markt, sir.
Ik ben twee keer geweest. - Geen komkommers?
Nee, sir. Zelfs niet voor wat meer geld.
Dat is het, Lane. - Dank u, sir.
Ik ben enorm overstuur, tante Augusta...
omdat ik niet eens voor cash geld komkommers kon krijgen.
Dat kan me niets schelen, Algy.
Ik heb al wat beschuitjes op met Lady Harbury.
Ik heb heel wat voor je in petto vanavond, Algy.
Ik stuur je op pad met Mary Farquhar.
Het is zo'n aardige... - Ik vrees, tante Augusta...
dat ik het etentje met u
vanavond moet afzeggen.
Dat hoop ik niet, Algy.
Zo valt mijn etentje wel in het water.
Het is heel vervelend en...
ik vind het heel jammer...
maar ik heb net een telegram ontvangen...
met de boodschap dat mijn vriend Bunbury weer erg ziek is.
Ze vinden dat ik bij hem moet zijn.
Wat vreemd.
Die meneer Bunbury lijdt wel...
onder een hele slechte gezondheid.
Ja, arme Bunbury is een wrak.
Ik moet zeggen, Algy. Het is de hoogste tijd...
dat Mr Bunbury beslist of hij wil leven of sterven.
Dit geharrewar met de vraag is belachelijk.
Ik zou je zeer erkentelijk zijn als je...
Mr Bunbury namens mij wil vragen of hij zo vriendelijk wil zijn...
geen terugval te krijgen aanstaande zaterdag.
Het is mijn laatste receptie en ik vertrouw op jou...
dat jij de muziek regelt.
Ik zal met Bunbury spreken, tante Augusta...
als hij nog bij bewustzijn is.
Als u me wilt volgen naar de andere kamer...
dan loop ik even het programma door...
Ik heb de gelegenheid al uitgewerkt.
Dank je, Algy.
Erg attent van je.
Gwendolen, jij zal me vergezellen.
Natuurlijk, mama.
Bekoorlijke dag was het, Miss Fairfax.
Praat me niet over het weer, Mr Worthing.
Altijd als mensen tegen mij over het weer gaan praten...
weet ik altijd vrij zeker dat ze iets anders bedoelen...
en daar word ik erg nerveus van.
Ik bedoel ook iets anders. - Dat dacht ik al.
En ik wil graag gebruik maken...
van Lady Bracknells tijdelijke afwezigheid.
Dat zou ik je zeker willen aanraden.
Mama heeft de gewoonte om zo plotseling weer een kamer binnen te komen...
dat ik haar daar al een paar keer op aangesproken heb.
Miss Fairfax, al vanaf onze eerste ontmoeting...
bewonder ik je meer dan ieder ander meisje...
dat ik ooit heb ontmoet sinds ik jou heb ontmoet.
Ja. Ik ben me bewust van dat gegeven.
En ik wens vaak dat je publiekelijk in ieder geval...
wat meer demonstratief had geweest.
Voor mij...
heb je altijd een onweerstaanbare fascinatie gehad.
Gwendolen...
Zelfs voor ik jou ontmoette...
stond ik verre van onverschillig tegenover jou.
We leven, en ik hoop dat u dat weet, Mr Worthing...
in een tijd van idealen, en mijn ideaal is altijd geweest...
om van iemand te houden die Ernest heet.
Er is iets in die naam...
dat volledig vertrouwen geeft.
Het moment dat Algy voor het eerst meldde...
dat hij een vriend, genaamd Ernest, had...
wist ik dat ik bestemd was om van jou te houden.
Hou je echt van me, Gwendolen? - Hartstochtelijk.
Schat, je weet niet hoe gelukkig je me hebt gemaakt.
Mijn eigen Ernest.
Je bedoelt toch niet, lieverd...
dat je niet van me zou kunnen houden als mijn naam geen Ernest was?
Maar je naam is Ernest.
Ja, dat weet ik...
maar stel dat het wat anders was?
Nou, dat is duidelijk een bovennatuurlijke speculatie...
en zoals de meeste daarvan...
hebben die zeer weinig verband...
met de werkelijkheid zoals wij die kennen.
Persoonlijk, schat, om vrijuit te spreken...
geef ik niet zo veel om de naam Ernest.
Ik denk dat het helemaal niet bij me past.
Het past prima bij je. Het is een goddelijke naam.
Er zit gewoon muziek in.
Het produceert vibraties.
Nou, echt waar, Gwendolin...
Ik moet zeggen dat ik denk dat er genoeg andere leuke namen zijn.
Ik vind...
Jack, bijvoorbeeld, een charmante naam.
Jack?
Ik heb verschillende Jacks gekend, en allemaal...
zonder uitzondering, waren ze meer dan eerder gewoon.
De enige echte veilige naam is Ernest.
Gwendolen, we moeten onmiddellijk trouwen.
Trouwen, Mr Worthing?
Wel, natuurlijk.
Je weet dat ik van je hou, en je hebt me laten geloven...
Juffrouw Fairfax, dat ik je niet onverschillig laat.
Ik ben weg van jou.
Maar je hebt me nog niet ten huwelijk gevraagd.
Er is nog helemaal niets gezegd over trouwen.
Het onderwerp is nog niet eens ter sprake gekomen.
Gwendolen.
Ja meneer Worthing, wat wou u me vertellen?
Je weet wel wat ik je te vertellen heb.
Ja, maar je zegt het niet.
Gwendolen, wil je met me trouwen?
Mr Worthing!
Sta op meneer, vanuit deze luie houding.
Het is ongepast.
Mama! Ik smeek je om op te houden.
Mr Worthing is nog niet klaar.
Klaar met wat, als ik vragen mag?
Ik ben verloofd en ga trouwen met Mr Worthing, mama.
Excuseer me. Gwendolen. Je bent met niemand verloofd.
Wanneer je wel verloofd bent met iemand...
dan zal ik of je vader, als zijn gezondheid het toestaat...
je over dat feit informeren.
Je gaat op me wachten beneden in de koets.
Mama... - In de koets, Gwendolen.
Gwendolen! De koets!
Ik voel me bezwaard om u dit te vertellen Mr Worthing...
u staat niet op mijn lijst met geschikte mannen.
Alhoewel, ik ben wel bereid...
om uw naam op te nemen als mogelijke kandidaat.
Misschien wilt u bij mij thuis een ontmoeting bijwonen...
morgenavond om elf uur.
Ik zal u dan een paar vragen stellen.
Algeron?
Zo, heeft u Gwendolen de waarheid verteld...
over Ernest in de stad en Jack op het platteland?
Mijn goede vriend...
de waarheid is niet echt het soort ding...
dat iemand vertelt aan een lief, aardig, geraffineerd meisje.
Wat voor ongewone gedachtes heb jij....
over de manier hoe je je gedraagd tegenover vrouwen?
De enige manier hoe je je kan gedragen tegenover een vrouw...
is om met haar te vrijen als ze mooi is..
en met iemand anders als ze normaal is.
Dat is onzin.
Je praat alleen maar onzin.
Ach, iedereen doet dat.
Mijn vriend, je vergeet te betalen.
Helemaal niet. Uit principe betaal ik nooit bij de Savoy.
Waarom niet? Je zwemt in het geld.
Jawel, maar Ernest heeft dat niet...
en hij heeft een aardige reputatie hoog te houden.
Cecily?
Er wachten jou meer intellectuele verrassingen, mijn jongen.
Je zou je agenda weg moeten stoppen, Cecily.
Ik zie echt niet waarom je een dagboek bij zou moeten houden.
Ik houd een dagboek bij om...
de heerlijke geheimen van het leven in op te schrijven.
Als ik ze niet op zou schrijven...
Zou ik ze waarschijnlijk helemaal vergeten.
Het geheugen, mijn lieve Cecily...
is het dagboek dat we allemaal bij ons dragen.
Ik geloof dat het geheugen verantwoordelijk is...
voor bijna al deze driedelige boeken...
die mensen vandaag de dag schrijven.
Je moet niet neerbuigend spreken over driedelige boeken, Cecily.
Vroeger heb ik er ook zo een geschreven.
Echt waar, Miss Prism?
Ik hoop dat het geen gelukkig eind had.
De goeden eindigden gelukkig en de slechten ongelukkig.
Dat wordt bedoeld met fictie.
Ga aan het werk, kind.
Deze speculaties brengen niets op.
Maar ik zie die lieve Dr. Chasuble...
hierheen komen door de tuin.
Dr. Chasuble!
Wat leuk om u te zien.
En hoe gaat het vandaag?
Miss Prism, met u gaat het, hoop ik, goed.
Miss Prism klaagde zojuist over...
een lichte hoofdpijn. Ik denk dat het goed voor haar zou zijn...
om een korte wandeling met u te maken...
in het park, Dr. Chasuble.
Cecily! Ik heb helemaal niets gezegd over hoofdpijn.
Nee, lieve Miss Prism. Dat weet ik...
maar instinctief voelde ik dat je hoofdpijn had.
Inderdaad, ik dacht daaraan...
en niet aan mijn Duitse les toen de rector langs kwam.
Ik hoop, Cecily, dat je niet verstrooid bent.
Ik vrees van wel. - Dat is vreemd.
Had ik maar het geluk om Miss Prism's leerling te zijn...
Ik zou aan haar lippen hangen.
Ik bedoel figuurlijk.
Mijn beeldspraak komt van... bijen.
Ik zal...
ik zie jullie beiden ongetwijfeld bij het avondgebed.
Veel geluk, meneer.
Ernest!
Deze kant op, meneer. - Kan ik...
U mag gaan zitten, Mr Worthing.
Dank u, Mevrouw Bracknell. Ik blijf liever staan.
Rookt U?
Ja, ik geef toe dat ik rook.
Blij dat te horen.
Een man moet altijd één of andere bezigheid hebben.
Er zijn veel te veel ijdele mannen in Londen.
Hoe oud bent u? - 35.
Een hele mooie leeftijd om te trouwen.
Ik ben altijd van mening geweest...
dat een man die wenst te trouwen...
alles of niets zou moeten weten.
Wat weet u?
Ik weet niets, Mevrouw Bracknell.
Ik ben blij dat te horen.
Ik keur het niet goed dat er geknoeid wordt...
met natuurlijke onschuld.
Onwetendheid is als een kwetsbaar, exotisch stuk fruit.
Raak het aan, en de gloed is weg.
De hele theorie van moderne opvoeding...
is fundamenteel ongezond.
Gelukkig brengt elk geval in Engeland...
van opvoeding geen enkel effect teweeg.
Moest dat toch het geval zijn, dan zou dat een serieus gevaar betekenen...
voor de hogere stand en zou het waarschijnlijk leiden...
tot geweldadigheid op Grosvenor Square.
Wat is je inkomen? - Zo'n zeven à acht duizend per jaar.
Middels land of uit investeringen? - Uit investeringen voornamelijk.
O, dat is toereikend.
Ik heb een landhuis met wat land...
eraan vast uiteraard.
Zo'n 1500 hectare, geloof ik.
Je hebt een herenhuis, mag ik hopen.
Een meisje met een simpele, onverwende aard als Gwendolen...
kan je niet van verwachten dat die zich nestelt op het platteland.
Ik bezit uiteraard ook een huis op Belgrave Square.
Welk nummer? - 149.
De niet-modieuze zijde dus. Ik dacht al dat er iets was.
Dat kan echter makkelijk veranderen.
Het modieuze of de zijde?
Beide, indien nodig, neem ik aan.
Leven je ouders nog?
Ik heb ze allebei verloren.
Eén ouder verliezen, Mr Worthing...
mag beschouwd worden als pech.
Twee daarentegen lijkt op onvoorzichtigheid.
Wie was uw vader?
Hij was klaarblijkelijk een man met enige rijkdom.
Ik ben bang dat ik dat echt niet weet.
Weet u, Lady Bracknell, ik heb gezegd dat ik mijn ouders heb verloren.
Het zou dichter bij de waarheid komen...
als ik zeg dat mijn ouders mij hebben verloren.
Ik weet gewoon niet wie ik ben vanaf geboorte.
Ik was...
Nou, ik was gevonden.
Gevonden?
Wijlen Mr Thomas Cardew, een oude heer...
met een erg liefdadige en vriendelijke geaardheid...
heeft me gevonden en gaf me de naam Worthing...
omdat hij toevallig altijd een eerste-klas ticket had...
richting Worthing in zijn zak.
Worthing is een plaatsje in Sussex. Het is een kust-kuuroord.
En waar heeft deze liefdadige heer...
met een eerste-klas ticket voor het kust-kuuroord...
jou gevonden?
In een handtas.
Een handtas? - Ja, Lady Bracknell.
Ik zat in een handtas...
een ietwat grote, zwart leren handtas...
met hengsels eraan.
Een doodgewone handtas eigenlijk.
In wat voor ruimte liep deze Mr James of Thomas Cardew...
tegen deze doodgewone handtas aan?
In de garderobe van het Victoria Station.
Het werd hem per ongeluk gegeven in plaats van z'n eigen.
De garderobe van het Victoria Station?
Ja. De Brighton lijn.
De lijn is onbelangrijk.
Mr Worthing, ik geef toe dat ik wat onthutst ben...
door wat u mij net hebt verteld.
Om geboren danwel gefokt te worden in een handtas...
al dan niet met hengsels...
komt op mij over als een minachting...
voor de gewone manieren van het gezinsleven...
wat iemand doet herinneren aan de ergste uitspattingen...
van de Franse Revolutie.
En ik neem aan dat je weet...
waartoe deze ongelukkige zet geleid heeft.
Mag ik je dan vragen...
wat je me zou aanraden te doen?
Ik hoef eigenlijk niet te zeggen dat ik alles zou doen...
binnen mijn macht om Gwendolen's geluk te verzekeren.
Ik zou u aanraden, Mr Worthing...
om zo snel mogelijk wat relaties te verwerven...
en een duidelijke inspanning te doen om in ieder geval te komen...
met één ouder van welk geslacht dan ook voor het seizoen helemaal voorbij is.
Ik zie niet in op welke manier ik dat zou kunnen doen.
Ik kan je om het even wanneer het tasje leveren.
Het staat thuis in mijn bergruimte.
Ik denk echt dat dat u tevreden moet stellen, Mevrouw Bracknell.
Ik, meneer?
Wat heb ik ermee te maken?
U denkt toch niet dat Heer Bracknell en ik...
er zelfs maar over peinzen onze enige dochter toestemming te geven...
een meisje met uiterste zorg opgevoed...
te trouwen in een garderobe...
en een verhouding te beginnen met een pakketje.
Goedemorgen, Mr Worthing.
Goedemorgen.
Je denkt niet dat er een kans is dat Gwendolen...
net als haar moeder wordt over 150 jaar, Algy?
Mijn beste man, alle vrouwen worden...
als hun moeders. Dat is hun tragedie.
Een man niet en dat is de zijne.
Is dat slim?
Het is prachtig verwoord en net zo waar als...
elke observatie in het beschaafde leven zou moeten zijn.
Ernest.
Gwendolen! - Ernest, mijn lieve Ernest.
Algy, alsjeblieft, ik heb iets...
zeer speciaals te zeggen tegen Mr Worthing.
Mijn eigen lieveling.
Ernest, het verhaal van jouw romantische afkomst...
zoals moeder het mij heeft verteld met onplezierige opmerkingen...
heeft mij uiteraard tot diep in mijn ziel geraakt.
Ik ben je gevolgd om je ervan te verzekeren...
dat er niets is dat zij mogelijkerwijs kan doen...
om mijn eeuwige toewijding voor jou te veranderen.
Lieve Gwendolen.
Je adres van The Albany heb ik.
Wat is je adres op het platteland?
The Manor. Woolton. Hertfordshire.
Ik zal dagelijks contact met je opnemen.
Mijn liefste.
Ja. Ik moet het toegeven. Ik rook.
Ik weet van niets. Lady Bracknell.
Ik kan in een ogenblik de handtas tevoorschijn halen.
Voordat je gevonden kan worden...
in een handtas op het treinstation...
iemand moet jou verloren zijn in een handtas...
op een treinstation. Begrijp je?
Op de eerste plaats, dat gedoe met Lady Bracknell...
die hier rondsnuffelt, lieve, losbandige Ernest...
is een risico dat ik me niet langer kan veroorloven.
Ten tweede toont Cecily een beetje teveel...
interesse voor hem. Het is nogal vervelend.
Ik zou het wel leuk vinden om Cecily te ontmoeten.
Oké. Ik zal er zeer goed op letten dat dat nooit gebeurd.
Ze is onwaarschijnlijk knap en nog maar net achttien.
Nee, ik zal zeggen dat hij in Parijs is gestorven door een beroerte.
Maar dat is erfelijk, mijn beste vriend.
Dat is zoiets dat in families voorkomt.
Je kan beter zeggen dat het een zware verkoudheid was.
Nou. Oké dan.
Die arme broeder Ernest is plotseling weggedragen...
in Parijs door een zware verkoudheid.
Daarmee zijn we van hem af.
Heb je Gwendolen al verteld dat je een..
bijzonder knappe pupil van net achttien hebt?
Nee. Dat soort dingen roep je niet rond.
Cecily en Gwendolen worden, zeker weten,
erg goede vrienden.
Ik wed dat als ze elkaar een half uur kennen...
ze elkaar 'zusje' noemen.
Vrouwen doen dat alleen als ze elkaar....
eerst allerlei andere dingen genoemd hebben.
Ik wil u niet storen.
Ik hoop dat morgen een goede dag is, Lane.
Dat is het nooit, sir.
Je bent wel een ras pessimist.
Ik doe mijn best, sir.
Dank u.
Je kunt mijn avondkleding klaarleggen...
mijn smokingjasje...
en de krultang pakken.
Akkoord, sir.
Morgen, Lane...
ga ik met de eer strijken.
Zeker, sir.
Dat moet hem zijn.
Breng maar hier, Mr Smithers.
Vraag Mr Ernest Worthing om hier te komen.
Jij moet mijn kleine nichtje Cecily zijn.
U vergist zich wel heel erg.
Ik ben niet klein. Sterker nog...
Ik ben nogal lang voor mijn leeftijd.
Maar ik ben wel uw nicht Cecily.
En volgens uw kaartje...
bent u oom Jacks broer, mijn neef Ernest.
Mijn ondeugende neef Ernest.
Ik ben helemaal niet ondeugend nicht Cecily.
Dat moet je niet denken.
Als u dat niet bent, dan hebt u ons...
erg voor de gek gehouden.
Ik ben inderdaad nogal baldadig geweest.
Goed om dat te horen.
En nu je het daar toch over hebt...
Ik ben ook nogal ondeugend geweest.
Daar hoef je niet zo trots op te zijn...
hoe leuk het ook was.
Het is veel leuker om hier bij jou te zijn.
Ik snap trouwens niet dat je hier bent.
Oom Jack is pas maandagmiddag terug.
Dat is een grote teleurstelling.
Ik moet namelijk...
maandag met de eerste trein weg.
Ik heb een belangrijke zakenafspraak die ik niet mag missen.
Dat kan wel zijn...
maar ik denk dat u toch beter kan wachten tot oom Jack er is.
Ik weet dat hij met u over uw emigratie wil spreken.
Over mijn wat?
Oom Jack stuurt u naar Australië.
Australië? Ik sterf nog liever.
Hij zei tijdens het diner woensdagavond...
dat u moet kiezen tussen deze wereld...
de volgende wereld en Australië.
De verhalen die ik heb gehoord over Australië...
en de volgende wereld zijn nu niet bepaald...
bemoedigend, nicht Cecily.
Deze wereld is goed genoeg voor mij.
Ja, maar bent u goed genoeg voor deze wereld?
Ik ben bang van niet.
Daarom moet u mij helpen.
Laat dat uw missie zijn...
als je het niet erg vind, nicht Cecily.
Ik ben bang dat ik vanmiddag geen tijd heb.
Vind u het dan goed dat ik...
mezelf deze middag verbeter?
Het is wat onrealistisch van u, maar ik denk dat u het moet proberen.
Dat zal ik.
Ik voel me nu al beter. - Maar u ziet er wel wat slechter uit.
Dat komt omdat ik honger heb.
Mr Worthing! - Mr Worthing!
Dit is inderdaad een verrassing.
We hadden u niet eerder dan maandagmiddag verwacht.
Ik ben eerder terug dan ik dacht.
Beste Mr Worthing, uw rouwkleding...
wijst toch niet op iets ernstigs.
Mijn broer.
Nog meer uitspattingen.
Nog steeds een leven voor de lol.
Dood.
Is uw broer Ernest dood?
Heel erg dood.
Dat zal hem leren! Ik hoop dat 'ie er wat van opsteekt.
Hij had veel fouten, maar dit is wel een grote klap.
Ja. Zeker. Droevig.
Was u bij hem tot het einde?
Nee. Hij stierf plotsklaps. In Parijs, om precies te zijn.
Ik kreeg gisteravond een telegram...
van de directeur van het Grand Hotel.
Is er genoemd waaraan hij is gestorven?
Een zware griep.
Wat je zaait, zul je oogsten.
Beetje milder, miss Prism, beetje milder.
Zelf ben ik nogal gevoelig voor tocht.
Gezondheid.
Om Jack, fijn u weer te zien.
Wat is er oom Jack? Kijk 'ns wat vrolijker.
U kijkt alsof u kiespijn heeft...
en ik heb nog wel een verrassing.
Wie denkt u dat er in de tozentuin is?
Uw broer.
Wie? - Uw broer Ernest.
Hij is een half uur geleden aangekomen.
Onzin. Ik heb geen broer.
Ik bedoel... - Nou, hij is...
Kom, hij zal blij zijn dat u zo snel terug bent.
Ik...
Dit zijn goede berichten.
Mijn hemel.
Broer John, ik ben uit de stad gekomen...
om je te zeggen dat ik spijt heb...
van alle problemen die ik je bezorgd heb...
en dat ik vast besloten ben...
in de toekomst een beter leven te leiden.
Tja, wat zal ik zeggen?
De oude Ernest is dood, Lang leve de nieuwe Ernest.
Ik dacht dat je mijn kleine grap wel zou waarderen.
Jouw kleine grap?
Zoals je mij kent, broer John...
verrast het me dat je het zo serieus nam.
In ieder geval sta ik hier nu voor je...
een nieuw mens, herrezen...
als een phoenix uit zijn as.
Oom Jack, u gaat toch niet weigeren...
de hand van uw broer te schudden.
Niets krijgt mij zover die hand te accepteren.
Zijn gedrag was beneden alle peil.
Dat weet hij ook!
Neem zijn hand, oom Jack.
Het had nog slechter af kunnen lopen. Ik had ook dood kunnen gaan in Parijs.
Dat had je zeker.
Aan een ernstige griep.
Dat spijt me, Jack. Schudden. Ga door.
He spijt me, meneer.
We zetten de spullen van Mr Ernest...
in de blauwe kamer op de derde verdieping.
Goed om u te zien, dokter. Wanneer is de biecht?
Wat?
Mr Ernests bagage, meneer.
We brengen het naar de blauwe kamer.
Zijn bagage? - Ja, sir.
Twee handkoffers, twee kledingkoffers.
Twee hoedendozen en een grote lunchmand.
Ik ben bang dat ik deze keer maar een week kan blijven.
Je bent een schurk, Algy.
Wat heb je voor jezelf te zeggen?
Wat ik kan zeggen, oom Jack...
is dat de kleine Cecily een schatje is.
Zo praat je niet over miss. Cardew!
Daar houd ik niet van.
Je ijdelheid slaat nergens op...
je gedrag is belachelijk en je aanwezigheid...
in mijn huis volkomen absurd!
In ieder geval moet je de trein van vijf over vier halen.
Ik hoop dat je een goede reis terug hebt.
Dit toneelspelen, zoals je het noemt...
is voor jou geen succes geweest.
Het is fijn om...
zo'n volmaakte verzoening te zien.
Ik denk dat het een groot succes was.
Het eten staat klaar.
Cecily.
Kan ik eerst een corsage krijgen?
Ik heb nooit trek als ik geen corsage heb.
Mr Worthing.
Goudsbloem? - Nee.
Ik heb liever een roze roos.
Waarom?
Omdat u als een roze roos bent, nicht Cecily.
Ik denk niet dat het juist is...
als u zo tegen mij praat.
Miss. Prism zegt dat soort dingen nooit tegen mij.
Dan is Miss Prism wel een erg bijziende oude dame.
U bent het mooiste meisje dat ik ooit zag.
Oom Jack, iedereen heeft wel iets moois in zich.
Ernest heeft mij net verteld over zijn arme gehandicapte vriend...
die hij zo vaak bezoekt.
Hij heeft het dus over die arme Bunbury gehad.
Er moet wel veel goeds zitten in iemand die...
zo aardig is voor een gehandicapte...
en de pleziertjes in Londen achter zich laat...
om aan een bed vol ellende te zitten.
Zeker. Dat is geweldig.
Goedemorgen, meneer. Goedemorgen.
Beste Ernest...
ik heb je zo enorm gemist.
Het lijkt een eeuw geleden toen ik je voor het laatst zag...
en onze scheiding is niet meer uit te houden.
De gevoelens die je in me hebt losgemaakt...
zijn zowel mooi als...
pijnlijk.
Mijn liefste schat Ernest...
het is jouw naam die me ertoe brengt om...
mijn toekomst in mijn eigen handen te nemen...
te brandmerken als het ware, in mijn hele wezen.
En zo, heb ik besloten om deze gevangenismuren te ontvluchten...
en zo snel mogelijk naar je toe te komen...
mijn eigen en enige...
Ernest.
Algy.
Goedemorgen, beste vriend.
We moeten praten. Je moet gaan.
Hoe kunnen we nu praten als ik ga?
We kunnen niet allebei Ernest zijn.
Volgens mij zijn we dat ook niet, broer Jack.
Ik vind je prijzenswaardig.
Hij, zij, het looft.
Snurk je?
Ik hoop, Cecily, dat ik je niet beledig...
als ik eerlijk en open zeg...
dat jij voor mij...
de personificatie van de absolute perfectie bent.
Ik denk dat je openheid voor je pleit, Ernest.
Als je het goed vindt zal ik je opmerkingen in mijn dagboek schrijven.
Houd je een dagboek bij? Ik zou er alles voor over hebben om dat te lezen.
Oh, nee. Je zou het simpel vinden, het geschrijf van een jong meisje..
over haar gedachten en indrukken.
Maar Ernest, ik vind het fijn om gedicteerd te worden.
Ga door.
Niet kuchen, Ernest. Als iemand dicteert...
moet hij vloeiend spreken en niet kuchen.
Cecily, sinds ik voor het eerst...
jouw wonderlijke en onvergelijkbare schoonheid zag...
heb ik van je gehouden... wild...
wild...
gepassioneerd...
eerbiedig, hopeloos.
Excuseer, meneer.
Er zijn twee heren voor u.
Mr Ernest Worthing? - Ja.
Van B. Vier. The Albany? - Dat is mijn adres.
Het spijt me, sir...
maar ik heb een dagvaardiging tegen u...
uit naam van het Savoy-hotel...
betreffende een rekening van 762 pond en veertien shilling.
Wat een onzin.
Ik dineer nooit in het Savoy voor eigen rekening.
In het belang van onze klant...
hebben wij geen andere keuze dan een aanbeveling om
u in hechtenis te nemen.
In hechtenis? Ik? - Voor de duur van zes maanden.
Zes maanden?
Wij twijfelen er niet aan dat u liever betaalt.
Betalen? Hoe zou ik dat ooit moeten doen?
Geen enkele heer heeft ooit geld.
Volgens mijn ervaringen zijn het altijd relaties die betalen.
Akkoord. Broer Jack?
762 pond, veertien shilling en twee pence...
vanaf oktober.
Ik moet zeggen...
dat ik nog nooit zo iets belachelijks heb meegemaakt.
Mijn beste, u maakt zich belachelijk.
Jij hebt jouw schulden, ik de mijne.
Je weet best dat deze rekening van jouw is.
Van mij? - Ja, en dat weet je.
Mr Worthing...
als dit weer een streek is, is dat niet gepast.
Het is geen streek. - Dit is onbeschaamd.
Precies wat ik van hem verwachtte.
En het is ondankbaar. Dat had ik niet verwacht.
Voor je het weet ontkent hij nog...
dat hij Ernest Worthing is.
Mijn excuses voor het onderbreken van deze gezellige familiebijeenkomst...
maar de tijd dringt.
We moeten voor vier uur in Holloway zijn.
Anders komen we er niet meer in.
De regels zijn erg strikt.
Holloway? Maar... Laat me los!
In Holloway worden straffen als deze...
uitgezeten.
Ik ga niet naar de gevangenis omdat ik in West End gedineerd heb!
Jack!
Ik wil de rekening van mijn broer betalen...
op voorwaarde dat hij direct vertrekt...
naar de arme bedlegerige Bunbury...
wiens gezondheid, heb ik onlangs gehoord,...
snel achteruit gaat.
En, Ernest?
't gaat alleen om een leven.
Mr Worthing.
Wil je de oefeningen van...
miss Cardew niet onderbreken.
Miss Prism, ik vergat bijna te melden...
dat Dr. Chasuble u in de sacristie verwacht.
In de sacristie? Dr. Chasuble?
Hij verwacht u, ja.
Dat klinkt belangrijk.
Ik denk niet dat je hem moet laten wachten, Cecily.
Dat zou erg verkeerd zijn.
De sacristie is nogal vochtig.
Dit afscheid, Miss Cardew, is erg moeilijk.
Maar ik veronderstel dat u...
de arme Mr Bunbury nu niet alleen kunt laten.
Ik geef niets meer om Bunbury.
Ik geef nergens meer om.
Ik geef alleen om jou. Ik houd van je, Cecily.
Wil je met me trouwen, Cecily? Wil je dat?
Natuurlijk.
Hoezo, we zijn toch al drie maanden verloofd.
Drie maanden?
Ja. Donderdag, precies drie maanden.
Schat...
En wanneer was de verloving officieel?
Op veertien februari.
Na een lange innerlijke strijd...
heb ik je geaccepteerd, onder deze oude boom.
En in deze door bewaar ik al je lieve brieven.
Mijn brieven?
Maar lieve Cecily, ik heb je nooit brieven geschreven.
Daar hoef je mij niet op te wijzen, Ernest.
Ik weet maar al te goed...
dat ik jouw brieven voor jou moest schrijven.
Ik schreef drie keer per week en soms vaker.
Laat me ze zien. - Nee, dat is onmogelijk.
Je zou er te hoogmoedig van worden.
De drie die ik je heb geschreven nadat je de verloving verbrak...
waren zo mooi en zo slecht gespeld.
Zelfs nu kan ik ze nog niet lezen zonder te huilen.
Was onze verloving dan verbroken?
Ja, natuurlijk. - Wat?
Op 22 maart.
Je mag het begin lezen als je wilt.
'Vandaag heb ik mijn verloving met Ernest verbroken. '
'Het weer blijft aangenaam. '
Waarom heb je het in hemelsnaam verbroken?
Wat heb ik gedaan? Ik heb helemaal niets gedaan.
Ik ben behoorlijk gekwetst nu ik hoor dat je het verbroken hebt.
Vooral omdat het weer zo aangenaam was.
Het zou nauwelijks een echt serieuze verloving zijn geweest...
als ik het niet tenminste één keer had verbroken, Ernest.
Maar ik heb het je vergeven voor de week voorbij was.
Je bent een ideale engel.
Jij lieve romantische jongen.
Weet je, ik heb mezelf nooit echt gezien...
als het trouwlustige type, tot nu.
Je moet het niet weer verbreken, Cecily.
Ik denk niet dat ik het kan verbreken...
nu ik jou eindelijk heb ontmoet.
Bovendien is er natuurlijk nog de naamkwestie.
Ja, natuurlijk.
Je moet me niet uitlachen, lieveling...
maar het is altijd al een meisjesdroom van me geweest...
om van iemand te houden die Ernest heet.
Er is iets met die naam...
dat volledig vertrouwen inspireert.
Mijn lieve vreugde, bedoel je te zeggen dat je niet van me kon houden...
als ik een andere naam had?
Maar wat voor naam? - Nou...
Algy bijvoorbeeld.
Ik zou je misschien respecteren, Ernest...
wellicht zelfs je persoonlijkheid bewonderen...
maar ik vrees dat ik nooit in staat zou zijn om jou...
mijn volkomen aandacht te geven.
De hondenwagen staat gereed, meneer.
En nu moet je gaan, mijn liefste...
veel eerder dan je terug zal komen.
Wat een charmeur.
Ik vind zijn haar erg leuk.
U wilde me zien, Dr. Chasuble?
Nee hoor.
Niet?
Het spijt me...
maar alleen maar als doel het te verduidelijken...
toen je zei dat je niet..
bedoelde je dat je niet zei dat je me niet wilde zien...
of dat je me, echt niet wilde zien?
Is taal niet iets bijzonders?
Wilt u me excuseren?
Ik heb een dubbele doop vanmiddag...
en ik moet het doopvont bijvullen.
Zij gezegend.
Een Miss Fairfax heeft gebeld om Mr Worthing te zien...
belangrijke zaken doen, zegt mevrouw Farifax.
Mr Worthing komt er zeker zo aan Merriman...
dus zou je zo vriendelijk willen zijn om wat thee te halen.
Ja, mevrouw.
Miss Cardew. - Dank u.
Miss Fairfax, mag ik mijzelf aan u voorstellen.
Mijn naam is Cecily Cardew.
Cecily Cardew. Wat een lieve naam.
Iets zegt me dat wij hele goede vrienden gaan worden.
Ik vind je al leuker dan dat ik kan zeggen...
en mijn eerste indrukken van mensen zijn nooit verkeerd.
U bent hier voor een kort verblijf neem ik aan?
Nee, ik woon hier. - Echt waar?
Uw moeder, of ongetwijfeld een vrouwelijk familielid...
van oudere leeftijd verblijft hier ook.
Nee. Ik heb geen moeder, eigenlijk helemaal geen familie.
Inderdaad. - Mijn lieve voogd...
heeft de zware taak om me op te voeden.
Uw voogd? - Mr Worthing is mijn voogd.
Dat is vreemd. Hij heeft het er nooit over gehad.
Wat geheimzinnig van hem.
Hij wordt met het uur interessanter.
Maar ik ben verplicht te zeggen dat...
nu ik weet dat u de pupil van Mr Worthing bent...
ik het niet kan behelpen te wensen dat u...
een klein beetje ouder was dan u lijkt te zijn...
en er niet zo erg verleidelijk uitzag.
Eigenlijk, als ik vrijuit mag spreken...
Ga uw gang. Ik denk dat wanneer iemand...
iets naars te zeggen heeft...
men altijd openhartig zou moeten zijn.
Ja. Nou, om met een grote openhartigheid te spreken, Cecily...
Ik zou willen dat je volledig 42...
en meer dan gewoonlijk gewoontjes zou zijn voor je leeftijd.
Ernest heeft een sterke, oprechte aard.
Hij is de ziel van de waarheid en respect.
Ik denk... ik denk Jack, bijvoorbeeld.
Jack. Ik denk Jack bijvoorbeeld, een leuke naam.
Maar is Mr Ernest Worthing niet...
degene die mijn beschermheer is.
Het is zijn broer, zijn oudste broer.
Dat verklaart het.
Cecily, dit is een opluchting voor me.
Ik werd bijna bezorgd.
U bent er natuurlijk heel zeker van...
dat het niet Mr Ernest Worthing is die uw voogd is?
Heel zeker.
In feite...
word ik de zijne.
Neem me niet kwalijk?
Mr Ernest Worthing en ik zijn verloofd en gaan trouwen.
Mijn liefste Cecily, ik denk dat er een misverstand moet zijn.
Mr Ernest Worthing is verloofd met mij.
De aankondiging zal in de Morning Post verschijnen,
ten laatste op zaterdag.
Ik denk dat dat een misvatting is.
Ernest heeft mij precies tien minuten geleden een aanzoek gedaan.
Da's raar, want hij heeft mij gevraagd om zijn vrouw te worden...
gisterenmiddag om half zes.
Als je dat wil mag je het gerust natrekken.
Ik reis nooit zonder mijn dagboek.
Je moet altijd iets sensationeels te lezen hebben als je...
in de trein zit.
Het spijt me, liefste Cecily...
maar ik heb toch de eerste keus.
Mag ik u een kop thee aanbieden, miss Fairfax?
Graag, miss Cardew.
Suiker?
Nee, dank u. Suiker is niet meer in de mode.
Cake, of een broodje met boter?
Een broodje met boter, alstublieft.
Cake zie je zelden meer in de betere kringen.
Vanaf het moment dat ik je ontmoette wantrouwde ik je al.
Ik voelde dat je gemeen en onbetrouwbaar was.
Volgens mij, miss Fairfax...
maak ik misbruik van uw waardevolle tijd.
U hebt zonder twijfel andere bezoeken...
met eenzelfde karakter af te leggen in de buurt.
Ernest.
Je bent zo snel weer terug. - Liefste.
Wacht even Ernest.
Ben jij...
van plan met deze jonge dame te trouwen?
Welke jongedame?
Mijn hemel, Gwendolen.
Ja. 'Mijn hemel Gwendolen'.
Natuurlijk niet. Hoe haal je dat idee...
in je mooie kleine hoofdje?
Dank u. Ga uw gang.
Ik heb het idee dat er een klein misverstand is, miss Cardew.
De heer die u omhelst...
is mijn neef, Mr Algernon Moncrieff.
Algernon? Moncrieff?
Algy.
Dit hier is Ernest.
Mijn eigen Ernest.
Gwendolen, mijn liefste.
Ik wist dat er een misverstand moest zijn, miss Fairfax.
De man met zijn arm om uw middel...
is mijn voogd, Mr John Worthing.
Pardon?
Dit is oom Jack.
Jack?
Heet jij Algy?
Dat kan ik niet ontkennen.
Is jouw naam echt John?
Ik zou het niet kunnen ontkennen.
Ik zou van alles kunnen ontkennen...
maar mijn naam is John.
Al jaren.
Wijn zijn beiden ernstig misleid.
Mijn arme gekwetste Cecily. - Mijn arme bedrogen Gwendolen.
Wil je me zus noemen?
Natuurlijk.
Laten we naar binnen gaan, zus.
Zij zullen ons daar vast niet durven volgen.
Nee. Mannen zijn toch ook zo laf.
Hoe je hier rustig een muffin kan eten...
terwijl we in deze enorme problemen zitten, snap ik niet.
Je bent harteloos.
Ik kan toch niet opgewonden een muffin gaan zitten eten?
De boter zou over mijn mouwen lopen.
Ik vind het harteloos om muffins te eten...
in deze situatie.
Als ik in de moeilijkheden zit, moet ik altijd eten.
Inderdaad, als ik in de problemen zit...
zo diep als iemand me maar kan duidelijk maken...
dan weiger ik alles, behalve eten en drinken.
En nu eet ik muffins...
omdat ik ongelukkig ben.
Trouwens, ik ben ook dol op muffins.
Er is geen enkele reden waarom je ze...
zo gulzig zou moeten eten.
Wil je een plakje cake. Ik houd niet van cake.
Mijn hemel. Ik neem aan dat een man...
toch zijn eigen muffins in zijn eigen tuin mag eten.
Ze eten muffins.
Maar jij zei net dat het harteloos is om...
muffins te eten.
Ik zei dat het harteloos was...
onder deze omstandigheden.
Dat is iets anders.
Misschien, maar de muffins zijn hetzelfde.
Nee.
Geef ze aan mij!
Ik kan jouw kansen met...
mijn voogd niet inschatten.
En ik denk dat er weinig kans is dat..
jij, Jack en miss Fairfax bij elkaar komen, Jack.
Maar is er een kind in het bijzonder...
waarin u geïnteresseerd bent, Mr Worthing?
Weet u, beste dokter...
ik zou graag zelf gedoopt willen worden.
Vanmiddag als u niets beters te doen heeft.
U bent ongetwijfeld al gedoopt, Mr Worthing.
Ik kan me daar niets van herinneren.
Ik weet uiteraard niet...
of het gebeuren u op een of andere manier stoort...
of dat u mij nu iets te oud vindt.
Nee, nee. Helemaal niet.
Het besprenkelen en uiteraard dompelen...
van volwassenen is binnen onze kerk heel gewoon.
Op welk tijdstip wenst u de ceremonie uit te voeren?
Ik zou kunnen opdagen rond een uur of zes...
als u dat gelegen komt.
Ja, hoor. Prima.
Dank u.
Maar we kunnen niet allebei als Ernest gedoopt worden.
Dat is absurd.
Ik heb het recht gedoopt te worden als ik dat wil.
Maar je bent al gedoopt.
Ja, maar dat was jaren geleden.
Maar u bent gedoopt. Daar gaat het om.
Inderdaad. Ik weet dat mijn constitutie het kan waarderen.
Als je er niet zeker van bent...
of je ooit gedoopt bent...
moet ik zeggen, dat ik het nogal gevaarlijk vind...
dat je het er nu op waagt.
Onzin. Je praat altijd onzin.
Laten we een gepaste stilte houden.
Zeker. Het is het enige dat we kunnen doen nu.
We zullen niet de eerste zijn, die spreken.
Zeker niet.
Mr Worthing, ik heb u iets zeer speciaals te vragen.
Veel hangt af van uw reactie.
Gwendolen, je gezond verstand is onschatbaar.
Mr Moncrieff, gaarne antwoord op de volgende vraag.
Waarom deed u zich voor als de broer van mijn voogd?
Opdat ik een gelegenheid zou hebben u te ontmoeten.
Dat lijkt inderdaad een afdoende verklaring.
Ja, schat, als je hem kan geloven.
Nou, dat doe ik dus niet, maar dat doet niets af...
aan de schoonheid van zijn antwoord.
Waar. In zaken van groot balang...
stijl, geen oprechtheid, is het belangrijkste.
Mr Worthing, welke verklaring...
heeft u voor het doen alsof u een broer heeft?
Was het omdat u...
dan vaak langs kon komen om mij te zien?
Twijfelt u eraan, Miss Faitfax?
Ik heb hierover de zwaarste twijfels...
maar ik zal ze negeren.
Hun verklaring lijkt voldoende, in het bij..
In het bijzonder Mr Wothings'.
Het lijkt me dat hij de waarheid spreekt.
Ik ben meer dan tevreden met wat Mr Moncrieff zei.
Zijn stem alleen al straalt geloofwaardigheid uit.
Dus je vindt dat we hen moeten vergeven?
Ja.
Ik bedoel, nee.
Je hebt gelijk, er staan principes op het spel...
die je niet zomaar kunt opgeven.
Jullie voornamen zijn nog steeds een onoverkomelijk obstakel.
Dat is alles.
Onze voornamen? - Is dat alles?
We worden deze middag ingewijd.
Omdat ik het wil, zijn jullie bereid om zoiets verschrikkelijks te doen?
Ja.
Om mij te plezieren, willen jullie deze vreselijke beproeving ondergaan?
Ja.
Waar het de vraag van zelfopoffering betreft...
staan de mensen onvoorwaardelijk achter ons.
Wij ook. - Schattig.
Schat.
Lady Bracknell. - Gwendolen!
Wat betekent dit?
Niets meer dan dat ik bezig ben om met Mr Worthing te trouwen, mama.
Kom eens hier.
Ga zitten.
Onmiddelijk.
U begrijpt natuurlijk wel, meneer...
dat elk contact tussen u en mijn dochter...
onmiddelijk verbroken moet worden.
Nu, zoals altijd eigenlijk, ben ik volhardend.
Ik ben vastbesloten met Gwendolen te trouwen, Lady Bracknell.
Daar komt niets van in.
En wat Algy betreft...
Algy?
Ja, tante Augusta.
Verblijft uw invalide vriend...
Bunbury in dit huis?
Nee, Bunbury woont hier niet.
Bunbury is op het moment ergens anders.
Om eerlijk te zijn...
Bunbury is dood.
Dood? - Dood.
Wanneer is hij gestorven?
Zijn dood moet zeer plotseling gekomen zijn.
Bunbury is vanmiddag gestorven.
Waaraan is hij overleden?
Bunbury?
Hij is ontploft.
Ontploft?
Was hij het slachtoffer van een aanslag?
Ik wist niet dat Bunbury betrokken was...
bij sociale wetgeving.
Mijn beste tante Augusta, ik bedoel dat hij verzonnen was.
De dokters hebben ontdekt dat hij niet kon bestaan.
Dat bedoel ik.
Dus is hij gestorven.
Hij had kennelijk veel vertrouwen...
in de mening van zijn medici.
Ik ben in ieder geval blij dat hij een besluit heeft genomen...
en stappen heeft ondernomen...
na degelijk medisch advies.
En nu we eindelijk van Mr Bunbury verlost zijn...
kunt u mij zeggen, Mr Worthing, wie die jonge dame is...
die de hand van mijn neef Algernon vasthoudt...
op een nogal onnodige manier?
Die dame is Miss Cecily Cardew, mijn pupil.
Ik ga trouwen, tante Augusta.
Wat zeg je daar?
Mr Moncrieff en ik zijn verloofd, Lady Bracknell.
Ik weet niet of er iets bijzonders...
en opwindends zit in de lucht...
in dit deel van Hertfordshire...
maar het aantal verlovingen...
stijgt hier volgens mij ver uit boven het gemiddelde...
in de statistieken.
Mr Worthing...
heeft Miss Cardew relaties...
met de grotere spoorwegstations in Londen?
Ik vraag alleen maar wat informatie.
Tot voor kort wist ik niet...
dat er families zijn...
met een station als achtergrond.
Gwendolen, we moeten zo gaan.
We kunnen niet langer wachten.
Bij wijze van formaliteit, Mr Worthing, moet ik vragen...
of Miss Cardew enig fortuin heeft.
Ongeveer 130. 000 pond in fondsen, dat is alles.
Goedenavond, Lady Bracknell. Fijn om u ontmoet te hebben.
Een moment, Mr Worthing.
130. 000 pond?
En in fondsen?
Miss Cardew lijkt me een hele aardige jonge dame...
nu ik haar nog eens goed bekijk.
Kom eens hier, meisje.
Je kin iets hoger, meisje.
Stijl is vooral af te zien aan de wijze waarop je je kin houdt.
Nu is de kin hoog houden in de mode.
Algy? - Ja, tante Augusta.
Ik zie verschillende sociale mogelijkheden...
voor Miss Cardew.
Cecily is het liefste, aardigste, mooiste meisje...
in de hele wereld en ik geef geen klap...
om haar sociale mogelijkheden.
Spreek nooit respectloos over onze kringen, Algernon.
Alleen mensen die daar niet bijhoren, doen dat.
Lief kind. Je weet natuurlijk...
dat Algy alleen maar schulden heeft.
Maar ik ben tegen huwelijken om het geld.
Toen ik met Lord Bracknell trouwde...
had ik helemaal niets.
Maar ik heb dat nooit ook maar een seconde...
in de weg laten staan.
Ik veronderstel dat ik je mijn toestemming moet geven.
Dank u, tante Augusta.
Mijn excuses voor de storing...
Lady Bracknell, maar ik ben Miss Cardews voogd.
Zij kan niet trouwen zonder mijn toestemming...
tot zij meerderjarig is...
en die toestemming zal ik niet geven.
En waarom niet, als ik vragen mag?
Ik denk dat hij niet oprecht is.
Niet oprecht?
Mijn neef Algy?
Daar kan geen twijfel over bestaan.
Toen ik tijdelijk in Londen was...
voor een belangrijke romantische kwestie...
heeft hij zich toegang tot mijn huis verschaft...
onder het valse voorwendsel dat hij mijn broer was.
Hij won toen de genegenheid...
van mijn pupil...
terwijl zijn intenties, daar ben ik van overtuigd...
alleen financieel waren.
Ontken dat maar eens.
Hij bleef voor de thee...
at alle muffins op...
en wat nog erger was...
hij wist vanaf het begin...
dat ik geen broer heb, nooit een broer had...
en dat ik niet van plan ben om ooit een broer te krijgen.
Oom Jack! - Ik zweer het, Jack.
Kom eens hier, kind.
Hoe oud ben je?
Achttien, tante Augusta. - Achttien.
Dan ben je bijna meerderjarig...
en bevrijdt van je voogd.
Volgens het testament van haar grootvader...
is ze pas meerderjarig als ze 35 jaar is.
Dat lijkt me geen ernstig bezwaar.
35 is een aantrekkelijke leeftijd.
Londen is vol met vrouwen...
van goede komaf...
die uit vrije wil vrij waren tot hun 35ste.
Algy, kun jij op me wachten tot ik 35 ben?
Natuurlijk kan ik dat. Dat weet je.
Ja, dat dacht ik al.
Maar ik kan zo lang niet wachten.
Wat moeten we dan doen, Cecily?
Ik weet het niet, Mr Moncrieff.
Mijn beste Mr Worthing...
nu Miss Cardew duidelijk aangeeft...
dat ze niet kan wachten tot haar 35ste...
een opmerking die wat mij betreft getuigt...
van een ongeduldige aard...
zou ik u toch willen vragen uw besluit te herzien.
Beste Lady Bracknell, de zaak ligt geheel in uw handen.
Op het moment dat u uw toestemming geeft voor mijn huwelijk met Gwendolen...
sta ik mijn neef met alle plezier toe...
om een verbintenis met mijn pupil aan te gaan.
U moet toch beseffen dat dit voorstel volstrekt buiten proporties is.
Dan is een bestaan zonder man of vrouw...
het enige wat wij tegemoet kunnen zien.
Maar mama. - Kom, liefje.
We hebben zeker al vijf of zes treinen gemist.
Als we nog meer treinen missen krijg je alleen maar praatjes.
Alles is klaar voor de doop.
De doop, meneer?
Is dat niet wat voorbarig?
Maar beide heren willen graag...
direct gedoopt worden.
Op hun leeftijd? Het idee alleen al is belachelijk en onreligieus.
Algy, ik verbied je jezelf te laten dopen.
Ik wil daar niets over horen.
Het spijt me dat ik u stoor, Dr. Chasuble.
Ja, ja.
Ik moet u zeggen dat...
dat Miss Prism in de consistorie wacht.
Ik geloof dat ze daar al even is.
Miss Prism in de consistorie.
Ze wacht op u.
Ja.
Miss Prism?
Had u het over Miss Prism?
Ja, mevrouw, ik ben...
ik ben...
Ja mevrouw, ik ben onderweg...
naar... naar... haar.
Is deze Miss Prism een achtergebleven vrouw...
met nauwelijks enige opleiding?
Zij is een zeer ontwikkelde dame...
en het toonbeeld van waardigheid.
Het gaat kennelijk om dezelfde persoon.
Dr. Chasuble, breng me direct naar de consistorie.
Ik verwachtte u al.
Prism!
Waar is die baby toch gebleven?
34 jaar geleden. Prism...
toen verliet je Bracknells huis...
aan 104 Upper Grosvenor Street...
met een kinderwagen...
en een baby. Een jongetje.
Je kwam niet terug.
Een paar weken later, na uitgebreid speurwerk door...
de politie...
werd de kinderwagen 's nachts teruggevonden...
in een afgelegen hoekje in Bayswater.
Er lag een dik manuscript in...
dat overliep van sentimentaliteit.
Maar de baby was verdwenen.
Prism, waar is die baby?
Lady Bracknell...
Ik moet met schaamte toegeven dat ik dat niet weet.
De feiten zijn als volgt...
op de ochtend van de betreffende dag...
die voor eeuwig in mijn geheugen gegrift staat...
wilde ik, zoals gewoonlijk...
de baby meenemen in de kinderwagen.
Ik had ook een oude, grote tas bij me...
waar ik het manuscript in wilde doen...
van een roman die ik had geschreven...
in mijn vrije tijd.
In een moment van verwarring...
iets wat ik mezelf nooit zal vergeven...
legde ik het manuscript in de wagen...
en deed de baby in de tas.
Manuscript in de wagen...
en het kind in de tas.
Maar waar heb je de tas gelaten?
Dat moet u me niet vragen, Mr Worthing.
Miss Prism dit is een zaak van het grootste belang.
Ik sta er op dat u zegt waar de tas gebleven is...
met het kind.
Ik liet de tas achter...
in een toilet van een groot Londens station.
Welk station?
Victoria.
De lijn naar Brighton.
Ik...
oom Jack is kennelijk wat opgewonden.
Is dit de tas, Miss Prism?
Kijk goed, voor u wat zegt.
Het geluk van meerdere levens hangt af van uw antwoord.
Deze tas is de mijne.
Ik ben blij dat ik hem zo onverwacht terug heb.
He was meer dan vervelend...
de tas al die jaren te missen.
Miss Prism, u krijgt meer terug dan alleen deze tas.
Ik was de baby die u er in stopte.
Jij? - Ja.
Moeder!
Mr Worthing, ik ben niet getrouwd.
Ongetrouwd?
Dat is nogal een klap.
Maar wie heeft het recht...
de eerste steen te gooien naar iemand die al genoeg heeft geleden?
Met vergiffenis kan een fout vergeten worden.
Moeder, ik vergeef je! - Nee, Mr Worthing.
Dit is een misverstand.
Hier is de dame...
die u kan vertellen wie u werkelijk bent.
Lady Bracknell, ik wil niet nieuwsgierig lijken...
maar wilt u zo vriendelijk zijn mij te zeggen wie ik ben?
U bent de zoon van mijn arme zuster Mrs Moncrieff...
en daarmee Algy's jongere broer.
Algy's jongere broer?
Dus...
ik heb toch een broer.
Ja.
Ik wist wel dat ik een broer had!
Ik heb een broer.
Cecily, hoe kun je er ooit aan getwijfeld hebben dat ik een broer had?
Dr. Chasuble, mijn ongelukkige broer.
Hoe maakt u het?
Miss Prism, mijn ongelukkige broer.
Hoe maakt u het?
Gwendolen, mijn ongelukkige broer.
Hoe maakt u het?
Lady Bracknell, mijn... mijn broer.
Algy! - Algy!
Dus?
Onder deze vreemde en niet voorziene omstandigheden...
Mr Moncrieff...
u mag tante Augusta kussen.
John!
Mr Moncrieff.
Na alles wat er gebeurd is...
en na alle ongeluk dat ik veroorzaakt heb...
in uw jeugd...
leg ik mijn positie neer.
Dat is absurd. Daar wil ik niets van horen.
Sir, het is mijn plicht om te vertrekken.
Ik kan Cecily niets meer leren.
In de moeilijke opdracht...
die het huwelijk is...
denk ik dat mijn slimme pupil...
haar leraar royaal heeft overtroffen.
Nee.
Eén moment. Miss Prism.
Dr. Chasuble.
Ik ben tot de conclusie gekomen...
dat de kerk het bij het verkeerde eind heeft...
waar het gaat om onderdelen van het huwelijk.
Er zijn fouten in de tekst geslopen.
Daarom wil ik...
je vragen...
om jouw hand.
Frederick.
Laetitia.
Mijn liefste Cecily. - Mijn liefste Algernon.
Mijn eigen Gwendolen.
Mijn eigen... Wacht even! Wie ben jij?
Ik bedoel, wat is je doopnaam, Mr Moncrieff?
Nu je iemand anders geworden bent.
Mijn hemel, dat was ik vergeten.
Deze kwestie kan beter direct opgelost worden.
Tante Augusta, een moment.
Toen Miss Prism mij in de handtas achterliet...
was ik toen al gedoopt?
Ja. Ik denk dat je je vaders naam had gekregen.
En hoe heette mijn vader?
Ik weet niet meer...
wat de naam van de generaal was. Al had hij er vast wel één.
Algy, weet jij niet meer hoe onze vader heette?
Zo goed kenden we elkaar nu ook weer niet.
Hij stierf toen ik drie was.
Zijn naam moet in de legerdossiers...
van die tijd voorkomen, tante Augusta.
De generaal was een man van vrede...
al leek dat er thuis niet op.
Maar zijn naam moet in elk...
leger-dossier te vinden zijn.
De lijsten van de laatste veertig jaar zijn hier.
Deze dossiers had ik moeten bestuderen.
Luitenants, kapiteins...
kolonels...
generaals.
'M'
Maxbohm, Magley,
Markby, Migsby, Mobbs, Moncrieff.
Luitenant, 1860.
Doopnamen...
Gwendolen, ik heb toch altijd gezegd....
dat mijn naam Ernest was?
En weet je, dat is hij ook.
Ik bedoel, ik heet Ernest.
Ernest. Mijn eigen Ernest.
Ik wist meteen dat het geen andere naam kon zijn.
Beste neef.
Dat zijn toch onbelangrijke details.
In tegendeel, tante Augusta.
Voor het eerst in mijn leven besef ik hoe belangrijk het is...
om je naam waardig te zijn.
Volgens mij heb je
het met die hoge noten een beetje verprutsts ouwe jongen.
Je wilt toch dat ze naar beneden komen?
Ze komt nooit naar beneden...
als je zo vals blijft zingen.
Hoe durf je? - Ik neem dit stuk wel.
Laat het maar aan mij over. Neem maar even rust, ouwe jongen.
Nee. Ik doe dit stuk.
Uit de weg. Ik kom er aan.
Rustig aan, makker.
Je overdrijft. Minder is beter.
Dat was niet slecht, of wel?
Misschien komen ze niet naar beneden.
Zullen we naar boven gaan? Misschien moeten wij naar boven gaan.
Algy, je kraamt onzin uit.
Dat is altijd nog beter dan er naar te luisteren.
Hoorde je wat ik speelde Lane?
Ik vond het niet beleefd om te luisteren, meneer.
Vertaald door leden van www.ondertitels.nl/vertaal!